سفارش تبلیغ
صبا ویژن

سرزمین مِه وخورشید (خورشیدگام سبز)
 
قالب وبلاگ
لینک دوستان
مردی که عاشق سوسن چلچراغ شد



گزارشگرها از شخصی می گویند با موهای بلند و ژولیده که شاخه ها را کنار می زند و از محدوده ی فنس کشیده شده، بیرون می آید، در را فقل می کند تا هیچ کس دور از چشمش نتواند به دیدار سوسن چلچراغ ها برود این مرد که کسی جز دکتر طباطبایی نیست، یک دست لباس محیط بانی پوشیده، در اتاقک کوچکی بدون آب و برق زندگی می کند. یک بسته سیگار و یک دوربین دارد که با آن از سوسن چلچراع ها عکس می گیرد. دکتر علیرضا احمدی طباطبایی که می گویند عاشق سوسن چلچراغ هاست، مسئول محیط بانی «داماش» است، سه سال تمام ، از زمانی که سوسن چلچراغ  باز می شده تا زمانی که بر شاخه می مانده، در داماش زیسته و به تحقیق و پژوهش درباره ی آنها پرداخته و اولین کسی است که نخستین فیلم انیمیشن را از شکفتن سوسن چلچراغ با یک دوربین مکانیکی عکاسی – در فضایی وحشی که نور و باد همواره در آن تغییر می کنند، ساخته است.

وی با تمامی دشواری هایی که در این راه داشته از قبیل ابر و مه که شرایط نور را تغییر می دادند و حشرات مزاحمی که روی گل ها می نشستند سرانجام موفق شده که کارش را به پایان برساند و از 2700 عکسی که از سوسن چلچراغ ها گرفته ، انیمیشنی 51 ثانیه ای بسازد و سپس مدت این فیلم را پس از مونتاژ با مناظر گیلان و داماش به پنج دقیقه برساند. در این فیلم پنج دقیقه ای می توان برای نخستین بارگوشه هایی از شکفتن سوسن چلچراغ را به وضوح رؤیت کرد

 در مورد داماش و نژاد داماشی ها یکی باید گفت که یکی از اهالی آنجا داماشی ها را از نژاد قوچانی ها می داند و معتقد است که آنها در زمان نادرشاه افشار به این قسمت کوچ داده شده اند. داماشی ها هنوز به زبان «تاتی» صحبت می کنند و جمعیت شان کمتر از سه هزار نفر است. 

اهالی این روستا بهار و تابستان را در داماش به سر می برند، اما هنگام سرما که راه ها بسته می شود و ارتفاع برف به چند متر می رسد به روستای جیرنده از روستاهای اطراف رودبار کوچ می کنند و در حقیقت داماش ییلاق آنهاست.  

مردم داماش به دو دارایی شان؛ یکی سوسن چلچراغ که برای روستایشان شهرتی جهانی آورده و دیگر چشمه ای که آبش به کارخانه ی آب معدنی می رود، بسیار می بالند. باید یادآور شد که آب این چشمه آنقدر خنک است که حتا در تابستان، بیش از چند دقیقه نمی توان دست را در آن نگاه داشت.

 منبع : www.anarkol.blogfa.com


[ سه شنبه 89/2/14 ] [ 12:43 صبح ] [ فرهنگ خورگام - رنجکش ] [ نظرات () ]
مردی که عاشق سوسن چلچراغ شد



گزارشگرها از شخصی می گویند با موهای بلند و ژولیده که شاخه ها را کنار می زند و از محدوده ی فنس کشیده شده، بیرون می آید، در را فقل می کند تا هیچ کس دور از چشمش نتواند به دیدار سوسن چلچراغ ها برود این مرد که کسی جز دکتر طباطبایی نیست، یک دست لباس محیط بانی پوشیده، در اتاقک کوچکی بدون آب و برق زندگی می کند. یک بسته سیگار و یک دوربین دارد که با آن از سوسن چلچراع ها عکس می گیرد. دکتر علیرضا احمدی طباطبایی که می گویند عاشق سوسن چلچراغ هاست، مسئول محیط بانی «داماش» است، سه سال تمام ، از زمانی که سوسن چلچراغ  باز می شده تا زمانی که بر شاخه می مانده، در داماش زیسته و به تحقیق و پژوهش درباره ی آنها پرداخته و اولین کسی است که نخستین فیلم انیمیشن را از شکفتن سوسن چلچراغ با یک دوربین مکانیکی عکاسی – در فضایی وحشی که نور و باد همواره در آن تغییر می کنند، ساخته است.

وی با تمامی دشواری هایی که در این راه داشته از قبیل ابر و مه که شرایط نور را تغییر می دادند و حشرات مزاحمی که روی گل ها می نشستند سرانجام موفق شده که کارش را به پایان برساند و از 2700 عکسی که از سوسن چلچراغ ها گرفته ، انیمیشنی 51 ثانیه ای بسازد و سپس مدت این فیلم را پس از مونتاژ با مناظر گیلان و داماش به پنج دقیقه برساند. در این فیلم پنج دقیقه ای می توان برای نخستین بارگوشه هایی از شکفتن سوسن چلچراغ را به وضوح رؤیت کرد

 در مورد داماش و نژاد داماشی ها یکی باید گفت که یکی از اهالی آنجا داماشی ها را از نژاد قوچانی ها می داند و معتقد است که آنها در زمان نادرشاه افشار به این قسمت کوچ داده شده اند. داماشی ها هنوز به زبان «تاتی» صحبت می کنند و جمعیت شان کمتر از سه هزار نفر است. 

اهالی این روستا بهار و تابستان را در داماش به سر می برند، اما هنگام سرما که راه ها بسته می شود و ارتفاع برف به چند متر می رسد به روستای جیرنده از روستاهای اطراف رودبار کوچ می کنند و در حقیقت داماش ییلاق آنهاست.  

مردم داماش به دو دارایی شان؛ یکی سوسن چلچراغ که برای روستایشان شهرتی جهانی آورده و دیگر چشمه ای که آبش به کارخانه ی آب معدنی می رود، بسیار می بالند. باید یادآور شد که آب این چشمه آنقدر خنک است که حتا در تابستان، بیش از چند دقیقه نمی توان دست را در آن نگاه داشت.

 منبع : www.anarkol.blogfa.com


[ دوشنبه 89/2/13 ] [ 12:42 صبح ] [ فرهنگ خورگام - رنجکش ] [ نظرات () ]


.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ

به نام خدا ***هر مرده ای زنده میشود به عطر و بوی خورگام اینجا دیار مسیحا دم من است*** در این پایگاه مقصوداین است تا شمارا بابخش خورگام عمارلو از توابع شهرستان رودبار دراستان گیلان اشنا کنیم و در این میان سعی خواهیم کردتا تمامی جنبه های فرهنگی ،اقتصادی آداب و سنن و دیگر خصوصیات طبیعی و مردمی سرزمین خورشید و مه وازتمامی روستاها ییلاقات این بخش اطلاعاتی را در خدمت شما بازدیدکنندگان گرامی قرار دهیم وهمچنین از روی دیگر سکه سرزمین گیلان یعنی مشکلات پنهان در زیر زیبایی طبیعت که خورگام نیز از این موضوع مستثنی نبوده و کم نداردبادیدی دردمندانه خواهیم نوشت .همین جا از تمامی شمادوستان عزیز(جوانان،دانشجویان و علاقمندان به سرزمین مادری ) درخواست دارم تا ما را دراین راه یاری نمایندچرا که ایجاد پایگاهی مرجع وبروز همت همگان را میخواهد سرزمینی پر از مه و خورشید ، سبزه و جنگل، چشمه های فراوان آب معدنی . پر از مهربانی وصفای مردمانش ،که امیدواریم تا بتوانیم دید کلی خوبی را در شما به وجود بیاوریم و در آینده ای نزدیک میزبانی خوب برایتان باشیم جایی که به دلیل بکر بودن و عدم معرفی کافی از آن حرف های زیادی برای خود دارد و شاید به جرات بتوان گفت حتی آب و هوای آن بی نظیر و بیمانند است
موضوعات وب
آرشیو مطالب
امکانات وب


بازدید امروز: 37
بازدید دیروز: 314
کل بازدیدها: 1842248